Forks over Knives

Forks over Knives

Onlangs keek ik de film Forks over Knives uit 2011 (te zien op o.a. Netflix en YouTube).

Food for thought, hierbij een review.

Forks Over Knives is waarschijnlijk de meest controversiële, maar toch verrassend ware, film van 2011. Al in de eerste scène wordt het meteen duidelijk dat Amerika ziek is. De film begint met enkele schokkende statistieken.
– 40% van de Amerikanen lijdt aan obesitas
– 50% slikt medicijnen en Lipitor (statines, die de productie van cholesterol in het lichaam beperkt) is het meest voorgeschreven
– Amerikanen spenderen $ 2,2 biljoen per jaar aan gezondheidszorg, vijf keer meer dan het defensiebudget
– Ondanks dit enorme budget sterven meer dan 1 miljoen Amerikanen per jaar aan hart-en vaatziekten en kanker
– een derde van de kinderen die nu wordt geboren in de Verenigde Staten zal diabetes ontwikkelen tijdens hun leven
Een enorm probleem, en wat kunnen we eraan doen? Forks Over Knives heeft het antwoord: Eet enkel nog zogenaamde whole-foods (hele voedingsmiddelen, dus onbewerkte natuurproducten die je in zijn geheel kunt terugvinden in de natuur) en beperk je tot een plantaardig dieet.

Forks Over Knives – Geschiedenislessen

“Laat voeding uw medicijn zijn.” – Hippocrates

Aan het begin van de 20e eeuw aten Amerikanen ongeveer 60 kilo vlees per jaar. In 2007 is dit met 85% toegenomen tot maarliefst 111 kilo vlees per persoon, per jaar. In 1913 at men 20 kilo verwerkte suiker per persoon, in 1999 is dit 75 kilo per jaar. Tot slot, in 1909 at men 150 kilo zuivel per jaar, dat was in 2006 maarliefst 300 kilo. Wat betekent dit? Komt dit omdat ze gewoon ‘beter’ en meer voedsel kunnen kopen? Of is er iets anders aan de hand? Dr. Campbell, één van de doktoren in Forks Over Knives legt uit dat in het begin van de 19e eeuw eiwitten werden gezien als de basisbehoefte als het ging om voeding. We hebben geleerd om te geloven dat eiwitten (proteïnen) onmisbaar zijn voor onze groei en gezondheid. Dit was ook wat wetenschappers in de jaren 1950 geloofden. Maar dit is een halve eeuw geleden, en sindsdien is er veel onderzoek gedaan wat inmiddels een heel ander verhaal vertelt.

Amerika versus de wereld

In Amerika worden er 500.000 bypass operaties per jaar uitgevoerd. Dit extreme aantal betreft patiënten die zonder operatie het waarschijnlijk niet zouden hebben gehaald. De kosten hiervan bedragen 50 miljard dollar per jaar. In 1978 kwam er 80 keer minder borstkanker voor in Kenia dan in de Verenigde Staten, in 1958 stierven er in Japan 18 mensen aan prostaatkanker, in Amerika waren dit er 14.000 (2x zoveel inwoners). Het risico op hart- en vaatziekten op het platteland van China was 12x lager dan in Amerika in de vroege jaren 70.

Een ander bizar voorbeeld van Dr. Esselstyn (de andere dokter in de film) is die van de bezetting door Duitsland in Noorwegen tijdens de Tweede Wereldoorlog. In de jaren voor de oorlog steeg het sterftecijfer van de Noren als gevolg van een hartaanval of een beroerte gestaag. Toen de Duitsers het land bezetten in 1940 en al het vee in beslag namen voor hun eigen troepen begon het sterftecijfer sterk te dalen. De Noren waren enkel nog aangewezen op een plantaardig dieet. Na de bevrijding was het sterftecijfer gedaald tot onder het niveau van 15 jaar eerder. Toen men na de oorlog weer de beschikking had over vlees en zuivel steeg het sterftecijfer weer net zo hard als voor de oorlog.

Forks Over Knives – oud of nieuw?

In de film komen een aantal mooie citaten van historici voor over het verband tussen voeding en gezondheid, zoals:

“The doctor of the future will no longer treat the human frame with drugs, but rather will cure and prevent disease with nutrition.” – Thomas Edison

Een oud chinees spreekwoord: “He that takes medicine and neglects diet, wastes the time of his doctor.”

Een oud Egyptisch spreekwoord: “One-quarter of what you eat keeps you alive. The other three-quarters keeps your doctor alive.”

Forks Over Knives – Gezondheid voor ons, maar ook voor onze aarde

Er wordt in Forks over Knives vooral gesproken over waarom ons lichaam beter af is met een plantaardig dieet, maar het einde van de film geeft ook een aantal verrassende en verontrustende feiten over hoe onze vlees- en zuivelverslaving de aarde beïnvloedt, iets waar wij als consument niet altijd alles over horen.

“Het kost 10x zoveel energie om een calorie uit dierlijke voeding te produceren dan plantaardige voeding.” Aangezien plantaardige voeding dus minder calorieën bevat dan dierlijke zou dit dubbele winst betekenen.

“Sinds de jaren 1970 is 20% van het Amazone regenwoud vernietigd. Dat is een gebied ter grootte van Californië. Op tachtig procent van het ontruimde land staat nu vee. Alle vee van de wereled eet genoeg graan om 8.7 biljoen mensen te voeden, bijna 2 biljoen meer dan onze huidige wereldbevolking. Met bijna een miljard ondervoede mensen op aarde kan zelfs met een klein deel van dat graan elke hongerige mond op aarde worden gevoed.”

Forks Over Knives – Food For Thought

Een fascinerende film over wat we niet weten of niet mogen weten. Want als we nu geen vlees meer zouden eten en geen melk meer zouden drinken zou de overheid met een gigantisch probleem zitten. Wat we zouden moeten eten volgens het Voedingscentrum is niet wat werkelijk het allerbeste voor ons is, er zijn zoveel verschillende belangen (boeren, vlees- en zuivelindustrie enz). Meerdere personen in de film worden gevolgd terwijl ze onder begeleiding van de artsen hun dieet veranderen naar plantaardig. We zien een man van al zijn medicijnen afkomen, een vrouw van haar diabetes en een andere vrouw van kanker, puur door het alleen eten van plantaardige voeding. San’Dera Nation (één van de patiënten) omschrijft de kern heel mooi: “eet om te leven en leef niet om te eten.” Kies nu voor een plantaardig leven en niet later voor operaties en ziekte.

Ik vond het een inspirerende documentaire en een must see voor iemand die gezonder wil gaan leven en bezig is met gezonde voeding. Het geeft je een andere blik op belangen van voedselproducenten en een wake-up call als het gaat om beter voorkomen dan genezen. Uiteraard zal deze docu ook niet geheel objectief zijn, maar het is interessant genoeg en zette mij aan tot het nog een kritischer kijken naar mijn eetpatroon. Bovendien zorgde de documentaire voor een aanstekelijke inspiratie die ik graag wil delen. Een aanrader dus.